I Believe, I Can Fly. Rozdział 14.

*Perspektywa Harrego.*
Niall wyszedł z domu jak niby nigdy nic. Poszedłem za nim. Chłopaki zostali w domu. Blondyn szedł bardzo szybko, czasem musiałem podbiegać. W końcu wszedł do jakiegoś wielkiego domu. Był on nawet podobny do naszego. Furtka do mieszkania była otwarta tak jak drzwi. Wszedłem z chłopakiem. Na sofie leżała Patrycja. Była nieprzytomna. Jeszcze te ludziska co były na lotnisku i barze. Brązowo koka miała delikatnie podcięte żyły. Przeraziłem się wtedy, ale były po delikatne podcięcia.
*Perspektywa Patrycji (parę godzin później).*
"Obudziłam się" z obolałą ręką. Była trochę umazana we krwi. ~Słabe cięcie chłopcy.~ "Słabe cięci" bo się trochę na tym znam. Nie ważne... Nade mną stała cała "rodzinka" i dwie postacie, których nie mogłam rozpoznać, ponieważ stali w cieniu. Oski podał mi kubek z herbatą. Od razu ją puściłam, a kubek rozbił się o podłogę. Nie mogłam nic utrzymać przez bolącą rękę. W tym momencie wszyscy zbliżyli się do mnie i przytulili, głaskali (po głowie!), mówili coś do mnie. Wtedy z cienia wyszedł Harry i Niall. W oczach Hazzy było widać, że obwinia się z to co się stało. Za to Niall nie wyrażał żadnych uczuć. Patrzyliśmy sobie przez chwilę oczy, lecz on odwrócił się i wyszedł. Łzy napływały mi do oczu. Spuściłam głowę. Wszyscy mówili do mnie, a mnie rozwalało to głowę.
-STOP!-Na cały dom rozległ się głos Loczka.
W tym momencie nie słyszałam nic. Z bólu zamknęłam oczy. Poczułam jak jakaś ręka pomaga mi wstać i niesie mnie. Gdy otworzyłam oczy ujrzałam mój pokój. Obróciłam się i zobaczyłam Hazz. Uśmiechnęłam się delikatnie, co on odwzajemnił.
-Dzięki. -P.
-Przepraszam.- Spuścił głowę.
-Mogłam przecież coś powiedzieć lub zrobić to nie twoja wina. -Ręką podniosłem jego głowę, za podbródek. Przez chwilę wpatrywaliśmy się w swoje oczy, Harry objął mnie w tali. Do pokoju wszedł?!  Nie mogłam ujrzeć tej postaci, ponieważ zasłaniał ją Harry.

__________________________________________
/Paro
Haha trochę was po troluję. XD